Obróbka attyki – projektowanie czapy i zakończeń
Attyka jest stale narażona na deszcz, śnieg, promieniowanie słoneczne i silny wiatr. Jej czapa musi odprowadzać wodę poza elewację i pracować bez rozszczelnienia.
Spadek czapy
Górna powierzchnia powinna mieć wyraźny spadek, najlepiej w stronę dachu, aby ograniczyć brudzenie elewacji.
Kapinosy
Obie krawędzie wymagają kapinosów odsuniętych od lica ściany. Zapobiegają podciąganiu wody pod spód.
Dylatacja
Długie odcinki rozszerzają się i kurczą. Zamiast sztywnego skręcania wszystkich części stosuje się łączenia i mocowania pozwalające na pracę.
Podparcie
Szeroka czapa potrzebuje stabilnego podłoża lub systemowych uchwytów. Nierówna powierzchnia powoduje falowanie i zastoiska.
Narożniki i zakończenia
To miejsca szczególnie narażone na przecieki. Najlepiej wykonywać je jako przygotowane elementy, ograniczając cięcie i improwizację na budowie.
Kontakt z elewacją
Woda powinna być odrzucona od tynku. Brak odsunięcia kapinosa prowadzi do zacieków i degradacji elewacji.
Najczęstsze pytania
Czy attyka może być całkowicie pozioma?
Nie jest to zalecane. Brak spadku sprzyja zastojom, zabrudzeniom i przenikaniu wody przez połączenia.
Czy szeroką czapę robi się z jednego kawałka?
Długość odcinków należy dobrać do materiału, dylatacji, transportu i systemu mocowania.